سه ساعت در محضر استاد سبزواری

زمانی که خبر رحلت استاد حمید سبزواری پدر شعر انقلاب را از طریق تلویزیون شنیدم ضمن تاثر شدید یاد دیدارم در مشهد مقدس با ایشان برایم مجسم گردید .

زمستان 78 که برای زیارت حضرت امام رضا (ع) به مشهد مقدس رفته بودم هنگام بازگشت در فرودگاه پس از انجام تشریفات کارت پرواز گرفتم و در قسمت سالن انتظار فرودگاه به انتظار ورود هواپیمای مشهد تهران نشستم از طریق اطلاعات پرواز اعلام نمودند هواپیمای مذکور به علت شرایط جوی نامناسب در تهران ضمن عرض پوزش پرواز شماره .... با حدود 3 ساعت تاخیر انجام خواهد شد من هم برای استراحت دنبال صندلی خالی میگشتم ناگهان جهره آشنائی را مشاهده نمودم که کنارشان خالی بود از ایشان اجازه گرفتم ودر کنارشان نشستم .

آن چهره آشنا کسی نبود جز استاد حمید سبزواری که همه مردم با اشعار ایشان آشنا بودند و با آن زندگی کرده بودند و از زمان ورود حضرت امام با سرود "خمینی ای امام " امام و انقلاب را شناخته بودند ودر دوران 8 سال دفاع مقدس سروده های حماسی وی به صورت شعر و موسیقی وسرود موجب ایجاد شور و سرور و روحیه انقلابی در امت شهیدپرور ایران اسلامی گردیده بود. با مختصر بضاعتی که در زمینه شعر از پیش از انقلاب داشتم از هر سئوالی دریغ نکردم در رابطه با سبکهای شعر ، غزل و قصیده ، آشنائی با امام و مقام معظم رهبری ، شاعران انقلابی و غیر انقلابی جویا میشدم وو ایشان هم با روی باز و متواضعانه به همه سئوالات پاسخ دادند پس از مسائل ادبی بحث به مسائل سیاسی کشیده شد و ایشان از اتفاقات کوی دانشگاه در تیر 78 و اتفاقات پیرامونی بسیار ناراحت بودند و از برخی از شعرا که نان را به نرخ روز میخورند و شعر خود را در جهت اهداف دگراندیشان بکار میبرند گله مند بودند و اظهار میکردند که در حال حاضر شعر وموسیقی و مجموعا ادبیات باید در حال حاضر در خدمت به نظام و اهداف بالا و والای انقلاب باشد . صحبتهای ما همینطور ادامه داشت که بلندگوی فرودگاه مشهد اعلام نمد مسافرین پرواز شماره .... به مقصد تهران سوار شوند و ما هم خداحافظی کردیم طی دیدار ما افرادی که به ایشان ارادت داشتند گاهی در میان صحبتها ورود و خروج داشتند و این آخرین دیدار حضوری بنده با ایشان بود و هربار در مناسبتهائی که شعرا به محضر حضرت امام خامنه ای (مدظله العالی) نائل میگردیدند از طریق سیما ایشان را زیارت میکردم .

ضمن عرض تسلیت فقدان این چهره ارزشمند وانقلابی به پیشگاه رهبر عزیز انقلاب ، خاندان مکرم ایشان و جامعه ادبی ایران اسلامی وعلاقمندانش قسمتی از شعر استاد علیرضا قزوه که به صورت مداحی توسط حاج سعید حدادیان خوانده شد تقدیم روح بلند وملکوتی ایشان مینمایم :

من مرید اهل بیتم ، من زبان ملتم پاس میدارند هم بیرون از این کشور مرا

هم دلیران مهرمی ورزندبراشعار من هم شهیدان یاد می آرند درسنگر مرا

ای خمینی میهمان داری مریدت آمده ست نزد پیغمبر شفاعت کرده آن سرور مرا

غیر ذکر یا علی ذکری ندارم بر زبان دست میگیرد علی درعرصه محشر مرا

یادش گرامی وراحش پررهرو باد . انشاالله

مستند...