آخرین مطالب
امکانات وب
بودن یا نبودن ، مسئله این است ؟
این متن یکی از تاثیر گذارترین بندهای ادبی جهان درپرده سوم نمایشنامه "هملت " اثر ویلیام شکسیپیر است لیکن مطلب بنده ممکن است قیاس مع الفارق با این موضوع باشد .
در ماه مبارک رمضان توفیق داشتم در چندین ضیافت الهی در مراکز مختلف حضور داشته باشم در برخی از آنان همانند افطاری حجت الاسلام والمسلمین ابوترابی در حسینیه باصفای امینیها ، کانون انجمنهای اسلامی در سازمان تبلیغات اسلامی وافطاری حزب موتلفه اسلامی در بیت پیر فرزانه وپدر معنوی استان زنده یاد آیت الله باریک بین قبل از ضیافت امکان برگزاری نماز جماعت مغرب و عشا میسر بود و به نحو مطلوبی انجام گردید لیکن در ضیافتهائی که در تالارهای پذیرائی حضور داشتم به علت کمبود مکان برای نماز این مهم میسر نبود به عنوان مثال زمانی در برخی از مکانها مانند سالن طرح آبیاری ، نور و خانه معلم به علت محدود نمودن نمازخانه های قبلی به فضاهای بسیار کوچک افراد باید چند دقیقه ای در نوبت بایستند تا امکان خواندن نمازشان امکان پذیر باشد حال سئوال اینست آیا برای تالارهای پذیرائی که میهمانیهای 500 تا 1000 نفر در زمانهای مختلف برگزار میگردد پیش بینی فضائی برای نمازخانه گردیده یاخیر واگر درنظرگرفته شده متولی پاسخگو به این امر کدام دستگاه مسئول میباشد و اگر ضرورتی بر این امر نیست مانند برخی از مغازه ها که می نویسند کارتخوان نداریم لطفا سئوال نفرمائید تالارها هم بنویسند نمازخانه نداریم لطفا سئوال نفرمائید ، لازم به توضیح است مراکزی که نام برده شد و بسیاری از تالارها قبلا امکانات بسیار خوبی داشتند لیکن به علت افزایش میزو صندلی از فضاهای مانند نمازخانه کاسته اند تا این امر امکان پذیر باشد یکی از مهمترین مراکزی که باید پیگیر این تغییر کاربریها باشند در درجه اول شهرداریها و در مراحل بعد اتحادیه های مربوطه و نهایتا مردم مراجعه کننده باید از مدیران این مجموعه ها پیگیری نمایند.
وعینا ما و شما در مواجهه با مراکزخرید و پاساژهای رنگ ووارنگ شهر همین مورد در رابطه با نمازخانه که هیچ ؟ بلکه در مورد سرویسهای بهداشتی مصداق پیدا میکند و بجز تعداد انگشت شمار هیچکدام از این مراکز امکان استفاده از سرویسهای بهداشتی برای مراجعین امکان پذیر نمیباشد.
بنده دربرخی ازسفرهائی که به عربستان سعودی ،امارات متحده ،قزاقستان ، آذربایجان ، ترکیه و ژاپن داشته ام در کلیه این مراکز این امکانات در حد مطلوب وجود داشته ودر کشورهائی مانند عربستان و امارات الزام داشتن نمازخانه اجباری میباشد ، حال سئوال اینست در کشور جمهوری اسلامی که ام القرای جهان اسلام است و به ویژه در شهر قزوین که زمانی مدعی بودیم دارالمومنین است در تحقق همین دو مسئله کوچک موفق بوده ایم ؟ اگر امکانات نمازخانه و سرویسهای بهداشتی در بوستانهای شهر و برخی از مناطق هم نبود واقعا این مشکل را چگونه حل میکردیم ؟ متاسفانه حتی غیر از وقت نمازهای جماعت وبه ویژه بعد از ظهرها تا نیم ساعت قبل از اذان مغرب اگر مسافری گذری قصد خواندن نماز واجبش را داشته باشد با مشکل مواجه میشود در صورتی که در بسیاری از شهرهای ایران که موقعیت گردشگری دارند هم در مراکز اقتصادی وخرید وهم در مراکز تفریحی این امکانات فراهم آمده است .
حال سئوال این است " بودن یا نبودن " ای کاش به همان میزان که به داشتن امکاناتی مانند آسانسور ، مناسب سازی نمای داخلی وبیرونی و رعایت مبحث 19 ساختمانی اهمیت میدهیم اگر داشتن نمازخانه های مناسب برای برخی مکانها و الزام وجود سرویسهای بهداشتی برای آقایان وخانمها در کلیه مکانهای عمومی وجود دارد به عنوان حقوق شهروندی که دولت محترم هم به آن تاکید دارند کنترلهای پس از افتتاح ها راهم اهمیت دهیم انشاالله .